WORD GOD!

(Addressed to Christians!)

There’s a big hue and cry among some christians in FB, over my plain comments about a christian song that was tagged to me. Many rejoinders cursed, abused and demeaned me, putting their own christian values to test. Yet, this is not a riposte but delineation of ‘why I said what I said’.

One Ms Sharon Gladstone had questioned my knowledge in music and Tamil which, I shamelessly admit, is very frugal. Incidentally, my comment had only substantiated my present admission. Reading further will tell you how.

‘Christhava Keerthanaigal’ is a treasure for traditional churches, where I grew up ever since my birth. Being part of the choir, could sing most Hymns and Lyrics by heart. Until I remained just a chorister, they were just lyrics to me. But when I was redeemed and became a worshipper, they seemed words with life. A new perspective dawned when every word that I sang and heard meant so much to me, something which I had never experienced.

After 17 years of a roller-coaster christian life, God opened the eyes of my heart to certain things, what I ought and ought not do as a musician, which I have started sharing with the next generation in the form of ‘Christian Music Workshop’.

What I once did as a commercial work, charging money, today I do it free of cost. Any aspect of my gospel music contribution today viz. composing, orchestrating, singing, recording etc, I charge no more. I got it free and I give it free.

I moved out of songs like “Sathai nishkalamai”, “Seer thiriyega vasthe”, “Arumarundhoru sarguru marundhu” which don’t edify me personally nor would they, an unbeliever. I would rather choose “Magizhvom magizhvom”, “Enakkaai jeevan vittavare”, “Yendha kaalathilum yendha nerathilum”.

Every time a song with God’s name/word is sung, it has to serve one of the three purposes of Christian Music (Praise God, Uplift church, Preach gospel), without which it would be just a musical piece.

Several older generation people confide in me that they have never attempted to decipher the meaning of so many “Keerthanais” which they have been singing for generations.  That’s the perilous nature of classical compositions (based in carnatic style and flowery language). They’ll be enticing to our intellect, nice to our ears and soothing to our feelings. If music and poetry can, by itself, do these to us, why need God? The moment our hearts lean towards music, when music takes precedence, God factor becomes redundant. God can’t have a second place. Can He?

Unless we praise and worship God with all our heart and soul and mind and strength, as his commandment promulgates, our musical offering would be unacceptable to God. To accomplish this, every word that we sing and hear should emanate from our lives; lives of success, submission, suffering etc. It should relate to our personal faith. Each one in the church should understand each word of a song, over which a Christian song is built, and not on music as it is generally perceived.

What God taught us how to pray can come in handy here. He said, “And when you pray, do not keep on babbling like pagans, for they think they will be heard because of their many words.” (Mathew 6:7) God delights in our humble and simple supplications and not in pompous and flamboyant ones. 

It’s not music that can kindle us, but the living, double-edged, judging Word of God that must. A christian song is not a creative composition but a confessional communication between the believer and God the father. Christian music is about Words! Words! and Words! Without words there’s no christian music.

These days all movies and TV shows come with sub-titles. Though we can broadly understand the story and content of any such fiction without even knowing the respective languages, the producers are keen that their audiences don’t miss out on any word of their work. When words are given such importance in these entertainments, how much more should we, as worshippers of the Word God, revere them in our prayer and meditation and offerings!

In our personal and private meditations we are free to do anything that our hearts desire. But today, in the technologically connected world, the scenario is tricky. Even without our consent or choice, every assembly, fellowship, worship, gathering etc gets posted on social sites, where huge challenges lie. None of us would know who is destined to watch or hear them. We got to be christianly responsible for every word and action in these media shares. Hearts with several needs might be touched through these.

Let’s sing appropriate, meaningful, comprehensible songs in all our fellowships. Let’s not try to show our skills and abilities but only project God with the words given to us. Do not appreciate any christian musician or any christian song as they are not made to showcase us but glorify God. One has to be benefitted by a christian song and not entertained. Next time you want to tell someone, say “That song was useful to me.”

Let’s not try to publish christian songs to promote ourselves and test our GOD WHO WILL NEVER SHARE HIS GLORY!

Advertisements

Identify the ‘Real Enemy’!

தமிழ்நாட்டில் எல்லாரும் காலங்காலமாய் ஒற்றுமையாகவும், சினேகத்துடனும் வாழ்ந்து வருகிறோம். பல நம்பிக்கைகளையும், பின்னணிகளையும் சேர்ந்த நாம் இதைப்போண்ற பேதங்களை ஒரு பொருட்டாக எண்ணியது கூட இல்லை. நம் நட்பு வட்டாரத்தைக் கொஞ்சம் அலசிப்பார்த்தால் புரியும் நாம் சமத்துவ சனம் என்று.
 
ஆனால் சமீபகாலமாக நம்மில் சிலர் பிரச்சனைகளுக்குக் குரல்கொடுக்கும் பெயரில், பிராமண எதிர்ப்புச் செய்திகளை வெளியிடத் துவங்கியிருக்கிறீர்கள். இது சதிகாரர்களின் வலையில் நீங்கள் விழுந்துவிட்டதற்கான சான்று. இந்த மாநிலத்தைத் துண்டுகளாக பிரித்து உள்ளே நுழையத் திட்டமிட்டிருக்கிற “ஒருசில” அமைப்புகளின் Masterplan அது. அந்த வகையில் அவர்கள் வெற்றியடைந்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
 
பெரியாரின் சீர்திருத்தங்களை முழுமனதாய் ஆதரிக்கிற நான், பிராமணர் எதிர்ப்பை ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக்கொள்வதில்லை. அந்தக்காலத்தில், அவர்களுள் சிலர் வடிவமைத்த சில சமூகவிரோதக் கட்டமைப்புகள் கொடுமையானவைதான். மறுப்பதற்கில்லை. அவற்றை எதிர்க்கவும், மாற்றியமைக்கவும் நாம் பாடுபடவேண்டுமேயன்றி, ஒரு சமூகமாய் அவர்களுக்கு எதிராய் செயல்படுவது அதைவிட மோசமான செயல். அது நம்மை நாமே அழித்துக்கொள்கிற பிற்போக்கான சிந்தனையும் கூட.
 
இத்தனை வருடங்களாய் தமிழ்நாட்டுக்குள் நுழைய முடியாமல் இருந்த “தேசவிரோத” மதவெறி அமைப்புகள் இன்று இந்த அடிமைகள் ஆட்சியின் காரணமாய் ஊடுருவி, பரவத்தொடங்கிவிட்டனர். அவர்களுடை வியூகமே, நம்மை எத்தனை கோணங்களில் பிரித்து, சிதறடிக்க முடியுமோ, அத்தனை வித வலைகளையும் வீசிக்கொண்டிருக்கின்றனர். நாம் ஒவ்வொருவராய் அதற்குள் வெகுளியாய் விழுந்துகொண்டிருக்கிறோம்.
 
அன்றாடம் ஒருவரோடு ஒருவர் நாம் உறவாடிக்கொண்டிருக்கிற நம் சமூக உறவுகள் எல்லாமே நமக்குள் ஒருவர்கள்தான். நமக்குள் எந்த பேதமும் பாகுபாடும் கிடையாது. ஒற்றுமையைக் குலைக்கிற இதைப்போன்ற ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் எதிர்ப்பையெல்லாம் புறந்தள்ளிவிட்டு, அந்த சமூக, தேச விரோதிகளை இனங்கண்டு அவர்களை விரட்டும் வழிகளைத் தேடுவோம்.
 
நல்லவர்களும், கெட்டவர்களும் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறார்கள். நான் சார்ந்திருக்கிற கிறிஸ்தவ சமூகத்தில், தேவாலயங்களில் எத்தனையோ தவறான போதகர்கள், தலைவர்கள் இருக்கிறார்கள். கொலை, கொள்ளை, தீண்டாமை, வெறுப்பு, பாலியல் குற்றங்கள் எல்லாம் இங்கேயும் நிகழ்கின்றன.
 
வஞ்சகர்களிடம் விலகி இருப்போம். மற்ற எல்லாரிடமும் சினேகமாய் இருப்போம். தமிழ்நாட்டுக்கு சோதனையான நேரம் இது. நாம் எச்சரிக்கையோடு, விவேகத்தோடு இல்லையென்றால் நம்மைப் பிரித்து, நம் மண்னை சூறையாடி விடுவார்கள் – நம் ஆட்சியாளர்கள் பேருதவியோடு! ஒற்றுமையே ஒரே வழி! United we stand! Divided we fall!

தமிழகமே! இணைந்து நில்!

சேலம் 8-வழிச்சாலை அந்த நகரத்து மக்கள் கேட்கவே கேட்காத ஒரு விஷயம். எந்த ஒரு மாநிலமோ, அல்லது நகரமோ காலங்காலமாக போராடி, மன்றாடி, மனுகொடுத்து, மத்திய மாநில அமைச்சர்களை, அதிகாரிகளை சந்த்தித்து விளக்கி, எடுத்துக்கூறி, காத்திருந்து வாங்கமுடியுமோ அப்படி ஒரு திட்டம் கேட்காமலே வெகு இலகுவாய் தமிழ்நாட்டுக்கும், சேலத்துக்கும் நன்மை ஏதாவது நன்மை செய்தாக வேண்டுமே என்கிற அதீத சேவை மனதோடு செய்யப்பட்டது போல் அருளப்பட்டிருக்கிறது. பின்னணியில் மகாபெரிய சதி இருப்பதற்கு இது முதல் சான்று.
 
2,300 ஹெக்டேர் நிலத்தை இதற்கு கையகப்படுத்தப் போகிறார்கள். இதில் பெரும்பாலானவை விளைநிலம். வயல்களையும், கழனிகளையும் தாண்டி, உலகப்புகழ்பெற்ற சேலத்து மாம்பழ ரகங்களை விளைவிக்கிற அத்தனை தோப்புகளும் அழிக்கப்படப் போகின்றன. இவற்றில் பல தோப்புகளில் உள்ள உயர்ரக கனிமரங்கள் 100 வருடங்களுக்கு மேலாய் இருப்பவை. இவற்றைத் தலைமுறையாய் தலைமுறையாய் பாதுகாத்து, வளர்த்துவந்த அந்த விவசாயிகளும், மக்களும் நெஞ்சிலும், வயிற்றிலும் அடித்துக்கொண்டு அந்த மரங்களைக் கட்டிக்கொண்டு அழுவதைப் பார்த்தால் நமக்கு கொஞ்சமாவது விளங்கும்.
 
இப்படி நிலங்களையும், வளத்தையும், ஒரு தமிழ் நகரத்தின் வரலாற்றையும் அழித்து, ரூ.10,000 கோடி செலவில் சென்னை-சேலம் இடையே வரப்போகிற இந்த சாலையால் என்ன லாபம் தெரியுமா? இப்பொழுது இருக்கிற சாலையை விட 60 கி.மீ. குறையும். (தயவுகூர்ந்து சிரிப்பை அடக்கிக்கொள்ளவும்) இதைவிட சான்று வேண்டுமா?
 
பின் எதற்கு இந்த சாலைத் திட்டம்? இந்தப் பகுதியில் இருக்கிற இரும்புச் சுரங்கங்களைச் சுரண்ட வேண்டும். அவை தனியாருக்கு விற்கப்பட வேண்டும். அதற்கு இது வழி. இதைப்போன்றத் திட்டங்களையெல்லாம் வகுக்க வல்லவர்கள் யார் என்பதெல்லாம் கடந்த சில ஆண்டுகளில் மக்களாகிய நாம் விளங்கிக்கொண்டோம்.
 
தமிழக அழிவுக் காப்பியத்தின் அடுத்த காட்சி இது. நாம் ஒன்றுகூடி நிற்கவில்லையென்றால் தமிழகம் அடுத்த சோமாலியா.

Be Hopeful!

My life’s a 360 degree story. Riches-Rags-Riches.
 
Until 6th standard, countless helpers, maids and servants at home. Could have anything that I wanted. Royal life!
 
After my father’s death, extreme difficulty to the extent of starvation at times. My mom couldn’t afford the science degree that I dreamt of. So degree in English.
 
Losing my mom while doing graduation was a death blow. The only support that I had vanished one fine morning. On streets.. literally.. with a suitcase with 2 sets of clothes. No place to stay.
 
There comes a friend, who took me home and sheltered and fed. Till today he cares for me.
 
Know something..? Never felt sad, depressed or why me? Was cheerful and exuberant as ever. Friends, friends and friends.
 
After a long journey of downs and downs and downs, God helped me climb this hill.. and put me as ‘light on the hill’.. as you see me today. As a witness to many who are going through difficult situations.
 
Once I had no place to stay. Today I’m texting my son to know if he’s at home. That blessed I am.
 
There’s always light at the end of tunnel!
Be hopeful! Keep working!

யார் கிறிஸ்தவன்?

சில தீவிரவாத மத அமைப்புகள் (உடலால் தாக்கி ரத்தக் காயங்களை ஏற்படுத்தும் இவர்களை பயங்கரவாதிகள் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்) வெறியுடன் செயல்பட்டு, பிரிவினை விஷத்தை இயல்பான மனங்களில் விதைத்ததன் காரணமாய், பகுத்து விளங்கி செயல்படக் கற்றுக்கொடுக்கும் கல்விபெற்ற பல உயர்மட்ட மக்கள்கூட அந்த விஷவாதிகள் சொல்லிக்கொடுத்த சொற்களை (vocabulary) சிந்திக்காமல் பயன்படுத்தத் துவங்கிவிட்டார்கள்.
 
அவர்கள் விதைத்த அந்த “மத” நஞ்சின் மயக்கத்தில், அரை சுயநினைவில், இவ்வளவு வன்முறையிலும், பிரிவினையிலும், எதிர்வினையிலும் ஈடுபடுவர்களின் பக்கம் எப்படி நியாயம் இருக்க முடியும் என்பதைக்கூட சிந்தித்துப் பார்க்காமல் அவர்களைப் போலவே சில அர்த்தமற்றக் கேள்விகளைக் கேட்கிறார்கள் நடுநிலையாளர்கள் பலர். இது சமீபகாலமாய் அதிகரித்திருப்பதால், இதன் எதிர்பக்கத்தில் உள்ள நான் சில விளக்கங்களைத் தருவது அவசியம் என்று இதைப் பதிவிடுகிறேன். நீங்கள் சிந்தித்து செயல்படுங்கள்.
 
1. முதலில் உண்மையான கிறிஸ்துவத்துக்கு “மதம்” என்ற பிரிவே கிடையாது. பைபிலில் இந்தச் சொல்லே கிடையாது. மதத்தலைவர்கள் (Religious leaders) என்ற பயன்பாடு இருக்கிறது. அவர்கள் யாரென்றால் சடங்குகளையும், சம்பிரதாயங்களையும் மட்டுமே பக்திவாழ்க்கையின் அடையாளமாகக் கொண்டு வாழ்ந்தவர்கள். இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், இயேசு கிறிஸ்து தன் வாழ்நாள் முழுதும் அந்த யூத மதத்தலைவர்களுக்கு எதிராகத்தான் எல்லாப் பிரசங்கங்களையும், போதனைகளையும் செய்தார்.
 
2. மதமே இல்லாத கிறிஸ்துவத்தில் எங்கிருந்து “மதமாற்றம்” வரும்? இதைத்தானே பிரச்சனை என்கிறார்கள் இந்த மத பயங்கரவாதிள்.
The central message of Christianity is that Jesus Christ is God the Son who came to earth to rescue sinners not only from a life of sin but also from eternal damnation in hell. Whoever believes this is a Christian. So it comes by faith and not by lineage. This clearly proves it is change of heart.
இயேசு தேவகுமாரன் என்றும், பாவத்தில் இருந்து இரட்சிக்க வல்லவர் என்றும், பாவத்தின் காரணமாக நரகத்துக்கு செல்லவேண்டிய சாபத்திலிருந்து மீட்க வல்லவர் என்றும் மனதில் நம்புகிறவர் மட்டுமே கிறிஸ்தவர். கிறிஸ்தவக் குடும்பத்தில் பிறப்பதால் கிறிஸ்தவன் ஆகமுடியாது.
 
3. இது வெறும் நம்பிக்கை அடிப்படையிலான வாழ்க்கை. அதுதான் கிறிஸ்தவம். மற்றபடி பலரும் தவறாக பிரச்சாரம் பண்ணிக்கொண்டிருப்பதைப் போல “மதமாற்றம்” என்பதற்கெல்லாம் இங்கே அர்த்தமே கிடையாது. அது வீணர்களின் அரைகுறை அறிவினினால் விளைந்த விஷமமான சொல். இன்னொருவருக்காக நம்புவதோ, ஏற்றுக்கொள்வதோ எப்படி சாத்தியம்? மனதுக்குள் இந்த நம்பிக்கை இருந்தால் ஒருவர் கிறிஸ்தவர். பல்லாயிரக் கணக்கான இந்துக்கள், இஸ்லாமியர் மனதளவில் கிறிஸ்தவராய் வாழ்வதும் இப்படித்தான்.
 
4. இன்னுமொரு படி மேலே போய் இதுவரை யாரும் பொதுஇடத்தில் பகிராத ஒரு அடிப்படை உண்மையைச் சொல்கிறேன். நான் மேலே சொன்னதுபோல இயேசு தேவகுமாரன், எனது இரட்சகர் என்று மனதில் நம்பி அறிக்கையிடாத யாரையும் கிறிஸ்தவர்கள், கிறிஸ்தவர் என்றே ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. பைபில் அடிப்படையில், அவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள் இல்லை என்பதும் உண்மை. பல்லாயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் பரம்பரைப் பரம்பரையாய் கிறிஸ்தவர்களாய் இருப்பார்கள், இருக்கிறார்கள். அவர்களையெல்லாம் கிறிஸ்தவர் என்றே கிறிஸ்தவம் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. சிரிப்பு வருகிறதா? இதுதான் கிறிஸ்தவம்.
 
5. என் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் ஒரு உண்மையையும் உங்களோடு பகிர்கிறேன். நான், எனது மனைவி, எனது மகள், இளைய மகன் எல்லாரும் இதை நம்பி ஏற்றுக்கொண்டு, அறிக்கையிட்டு, ஞானஸ்நானம் எடுத்தோம். அதனால் கிறிஸ்தவர்கள். என்னுடைய மூத்த மகனுக்கு அவன் மனதில் பல கேள்விகள் இருக்கின்றன, அவன் இயேசுதான் தெய்வம் என்று ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை இதுவரை. நான் அவனை நிர்ப்பந்திக்கவும் இல்லை, அவனுக்கு போதிப்பதும் இல்லை. எனக்குக் கிடைத்தத் தெளிவு அவனுக்கு கிடைக்கும் என்று அவனுக்காக ஜெபிக்கிறேன். அவ்வளவுதான். அவன் இன்னும் கிறிஸ்தவன் இல்லை.
 
6. யாரையும் மிரட்டியோ, ஆசைகாட்டியோ, பணம் கொடுத்தோ, பொருள் கொடுத்தோ இயேசுவை தெய்வம் என்று நம்பவைக்க முடியாது. இயேசுவினுடைய வாழ்க்கையையும், போதனைகளையும் பலருக்கும் எடுத்துச் சொல்கிறோம். சொல்லவேண்டியது எங்கள் கடமை. கேட்கிறவர், நம்புகிறவர் இதைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இதுதான் நிதர்சனம்.
 
இந்த உறவு பெற்றோர்-பிள்ளை, கணவன்-மனைவி உறவு போன்றது. இந்த பாசமும், நேசமும், நம்பிக்கையும் இயற்கையாக, உண்மையாக மனதுக்குள் பிரவாகிப்பது. ஒரு கணவன், மனைவி கேட்கிறாள் என்பதற்காக அவளை நேசிக்க முடியுமா? Can anyone be forced to love somebody?
 
போதிக்கக்கூடாது, பிரசங்கிக்கக்கூடாது என்று சொல்ல யாருக்கும் அதிகாரம் இல்லை. ஏனென்றால் நமது அரசியலமைப்புச் சட்டம் அதற்கான உரிமைகளை எல்லா மதங்களுக்கும் தந்திருக்கிறது. அதனால் இந்தப் பிரிவினைக்காரர்கள் சொல்வதையெல்லாம் நம்பி தேவையற்ற எதிர்வினைகளில் ஈடுபடவேண்டாம்.
 
இந்து மதத்தைக் காக்க வந்தவர்கள் போல் கற்பனை செய்துகொண்டு எல்லா இடங்களிலும் வன்முறையில் ஈடுபடுகிறார்களே. இவர்களெல்லாம் பகவத்கீதையைப் படித்தார்களா என்று யாராவது கேட்டீர்களா? வேதத்தைத் தொட்டாவதுப் பார்த்திருப்பார்களா? எது இந்துத்துவம்? வன்முறை, கலவரம், அடி, உதை, பிரிவினை, கலகம், அடக்குமுறையா? இதையா இந்துத்துவம் போதிக்கிறது?
 
தங்களுடைய சுய திருப்தி, செல்வாக்கு, ஆதிக்கம், அரசியல் லாபம் என்று பலவித லௌகீக இச்சைகளுக்கு மதத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டிருப்பது எவ்வளவு வெட்டவெளிச்சமாகத் தெரிகிறது? படித்தவர்கள், பகுத்தறிவு உள்ளவர்கள், பண்பட்டவர்கள் இதிலிருந்து தங்களை விலக்கிக் காத்துக்கொண்டு, சுயமாக சிந்தித்து உங்களுக்கு சரியெனப் படுவதை செய்யுங்கள்.
 
நாம் ஒற்றுமையாக, அமைதியாக, நட்போடு வாழ்வது எல்லாவற்றுக்கும் மேலானத் தேவை இன்று! அது நம் கையில் மட்டுமே உள்ளது!

சேர்ந்து நில்! சேர்ந்து வெல்!

அம்மையாரின் மறைவுக்குப் பிறகு தமிழ் நாட்டில் எராளமான அவலங்கள். இயற்கையால் அல்ல.. சதிகாரர்களால். தமிழ் நாட்டின் இயற்கை வளங்களைக் கொள்ளையடிக்கப் போடப்பட்டத் திட்டங்கள் ஒவ்வொன்றாக நிறைவேற்றப்பட்டு வருகின்றன.. மக்கள் எதிர்த்துப் போராடியும்.
 
கதிராமங்கலத்தில் விளைநிலங்களை அழித்து, விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தை உலுக்கி, கச்சா எண்ணை எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் அநியாயம்; வயல்களில் எண்ணெய் கசிவு ஏற்பட்டு நிலமும், குடி நீரும் பாதிக்கப்பட்டு வரும் அவலம்; இதே போல புதுக்கோட்டை மாவட்ட நெடுவாசல் போன்ற இன்னும் 15 இடங்களில் இதற்கு மத்திய அரசு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. இதனால் ஏற்படுகிற மாசு, இழப்பு, பாதிப்பு போன்றவை இந்தக் கட்டுரையில் (http://www.dinamani.com/editorial-articles/special-stories/2017/feb/24/நெடுவாசல்-ஹைட்ரோ-கார்பன்-திட்டம்-தொடரும்-துயரம்-2655346.html) தமிழில் விரிவாகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. தயவுசெய்து ஒருமுறை படித்து விளங்கிக்கொள்ளுங்கள். இது முட்டாள்தனமான போராட்டம் இல்லை.
 
பிறகு ஸ்டெர்லைட், சாகர்மாலா, கீழடி கலாச்சார அழிப்பு என்று, மத்திய அரசு மிகத்தெளிவாகத் திட்டமிட்டுதான் தமிழ்இன அழிப்பையும், வள அழிப்பையும் மேற்கொண்டு வருகிறது. இதிலிருந்து நம் கவனத்தை சிதறடிக்க நமக்குள் மத, சாதி, அரசியில பிரிவுகளை திட்டமிட்டு ஏற்படுத்தி வருகிறார்கள். இது தமிழர்களை அல்ல, இந்த மாநிலத்தில் வாழ்கிற எல்லாரையும் மத, சாதி, மொழி, பொருளாதார பேதமின்றி பாதிக்கும்.
 
நன்றாக நினைவில் கொள்ளுங்கள். விவசாயம், விவசாயிகள் இல்லாமல் தனித்து நிற்கமுடியாது. விவசாயம்தான் நாம் உண்ணும் எல்லா விதமான உணவின் உற்பத்தி மூலம். அங்கே அது நடக்கவில்லையென்றால் நாமும் நமது பிள்ளைகளும் பட்டினிதான். வரலாற்றில் ‘உணவுப் புரட்சி ‘ நிகழ்ந்ததெல்லாம் உங்களுக்குத் தெரியாதென்றால் தயவுசெய்து ஒருமுறை Google செய்து கொஞ்சம் அடிப்படைத் தகவல்களைத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். உணவுத் தட்டுப்பாடு வரத் தொடங்கும்பொழுது நாட்டில் கலவரம், வன்முறை வெடிக்கும். ஒவ்வொரு ரொட்டித் துண்டையும் கெஞ்சியோ, போராடியோ, திருடியோதான் பெறமுடியும், அதன் தீவிர உச்சம் மனிதன் மனிதனைத் தின்பதுதான்.. விலங்குகளைத் தின்றுமுடித்த பிறகு.
 
நீங்கள் செய்யவேண்டியுது ஒன்றே ஒன்றுதான். இந்தப் பிரச்சனைகளில், போராட்டங்களில் ஒன்றுகூடி நில்லுங்கள். ‘United we Stand, Divided we Fall’ என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். சேர்ந்தால்தான் பலம். இது நம்மைப்போன்ற சாதாரணக்குடிமக்களுக்கும், நம்மை ஆள்கிற அரசின் தவறான கொள்கைகளுக்கு எதிரானது மட்டுமே. அரசியல் கட்சிகளுக்கு எதிரானது அல்ல.
 
ஏன் தமிழ்நாட்டையே குறிவைக்க வேண்டும்? அவர்களின் தவறுகளைத் தட்டிக்கேட்கிற, சுட்டிக்காட்டுகிற, அவர்களுக்கு தவறுகளில் இணங்கிப்போகாத, துணிவோடு எதிர்த்து நிற்கிற ஒரே ஆண்மையான மாநிலம் தமிழ்நாடு என்பதால்!
 
இந்தங் கொடுங்கோல் அரசுக்கு பயத்தையும், சிக்கலையும் ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரே ஆயுதம் மக்களிடையேயான ஒற்றுமை. அதனால்தான் நம்மைப் பிரித்துவைத்துப் பிழைப்பு நடத்த முயல்கிறார்கள். இந்த அகிம்சைப் போராட்டங்களில் ஒத்துழையுங்கள்! சின்னச் சின்ன ஆசாபாசங்களுக்கு இடமளித்து நம் போராட்டத்தின் வீரியங்களைக் குறைத்துவிடாதீர்கள்! அது மறுபடியும் சுற்றிவந்து நம்மைத்தான் பாதிக்கும்!

Water Alarm!

தென் ஆப்பிரிக்க நாட்டின் கேப் டவுன் (Cape Town) நகரம் April 12-ம் தேதியுடன் ‘நீர் இல்லா நகரம்’ ஆகிறது. உலக வரலாற்றில் இந்த நிலையை அடைகிற முதல் நகரம் இது.
 
3 ஆண்டுகள் பருவமழை பெய்யாமல் போனது முதல் காரணம். அதை எதிர்கொண்டு சரியான திட்டங்கள் வகுக்கப்படாமல் போனது அடுத்த காரணம்.
 
கடந்த சில மாதங்களாக ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் ஒரு நாளைக்கு 50 லிட்டர் வழங்கப்படுகிறது. இது அவர்கள் பல்துலக்க, குளிக்க, குடிக்க, சமைக்க என எல்லாவற்றுக்கும் சேர்த்து.
 
இதைப்போல குடிநீர் தட்டுப்பாட்டை சந்திக்கப்போகிற நாடுகளின் பட்டியலை வெளியிட்டிருக்கிறது ஒரு சர்வதேச கணக்கெடுப்பு.
1. Sao Paulo
2. Bangalore
3. Beijing
4. Cairo
5. Jakarta
6. Moscow
7. Istanbul
8. Mexico City
9. London
10. Tokyo
 
நாம் எச்சரிக்கையாகவும், பொறுப்பாகவும் ஒத்துழைக்கவில்லை என்றால், அடுத்தது நாமாகவும் இருக்கலாம்.

April 10 – A Weapon in Hand!

காவிரிப் பிரச்சனையில் நம் ஒற்றுமையை, எதிர்ப்புகளை பல விதங்களில், பல வழிகளில் காட்டிவருகிறோம். நான் ஒன்று சொல்கிறேன். சிலருக்கு சங்கடமாக இருக்கலாம். சிந்தித்து தீர்மானியுங்கள்.
 
April 10-ம் தேதி CSK-வின் முதல் match. 50,000 கொள்ளளவு கொண்ட இந்த சேப்பாக்கம் ஸ்டேடியம் காலியாகத் தெரிந்தால் சர்வதேச கவனத்தை ஈர்க்கலாம். இந்தப் போட்டியை உலகம் முழுக்க டி.வி.யில் காண்பவர்களுக்குக் காரணம் தெரியவரும். நம் போராட்ட நோக்கம் ஒரே நாளில் எல்லா இடங்களுக்கும் காசு செலவில்லாமல் – ஒரு சின்ன தியாகத்தால், சென்று சேர்ந்துவிடும்.
ஒவ்வொரு வருடமும் ஜூன் மாதம் 12-ம் தேதி மேட்டூர் அணை திறக்கப்படும். இன்னும் 2 மாதங்களே இருக்கின்றன. இருக்கிற அரசியல் சூழ்நிலையில் (நீர் அளவை வைத்துத் திறந்த காலங்கள் போய்விட்டன) திறக்கப்படுமா, இந்தப் பிரச்சனை சுமுகமாக தீருமா, சுயநல அரசியல்வாதிப் பேய்கள் இதைத் தீர்க்கவிடுவார்களா என்பதெல்லாம் கேள்விக்குறியாகிப் போனபின்பு, இது மக்கள் பிரச்சனை, நம் பிரச்சனையாகி விட்டது. நாம்தான் இதைக் கையிலெடுத்துப் போராடி, அவர்களை இதற்கு தீர்வுகாண நிந்திக்க வேண்டும்.
 
ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் நமக்கு முன்மாதிரி! உத்வேகம்!
 
இந்த ஒரே ஒரு போட்டியை ஸ்டேடியத்துக்குச் சென்று காணாமல் இந்த வாழ்வுப் போராட்டத்தை வலுப்படுத்துவோம் என்றுதான் ஆலோசனை சொல்கிறேன்.
 
இது ஏதோ விவசாயிகளின் பிரச்சனை என நினைத்துவிடவேண்டாம். நம் அன்றாட வாழ்வின் உணவுப் பிரச்சனை. உணவு உற்பத்தியைப் பாதிக்கிறப் பிரச்சனை. அரிசி சாதத்தை நம்பி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிற தமிழ்நாட்டின் தலையாயப் பிரச்சனை!
 
இது தமிழர்களின் பிரச்சனை என்று இந்தத் தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிற பிறமொழியினர் தவறாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டாம். நீங்களும் இதில் ஒத்துழைக்க வேண்டும். இது மொழிப்பிரச்சனை அல்ல.. வாழ்வுப் பிரச்சனை! உங்கள் உணவையும் சேர்த்துத் தயாரிக்கிற அந்த விளைநிலங்களின் உயிர்ப்பிரச்சனை! போதிய நீர் இல்லாமல் இது உணவு உற்பத்தியைப் பாதிக்கும். அது வாழ்வாதாரத்தையும், கூடவே ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரத்தையும் பாதிக்கும்.. உங்கள் தொழில்கள் உட்பட!
 
அந்த ஒரு நாள் ஸ்டேடியத்திற்கு செல்லவேண்டாம் என்பதுதான் வேண்டுகோள். வீட்டில் அமர்ந்து பாருங்கள். ஒரு 50,000 பேர் மட்டுமே செய்வது இந்தத் தியாகம். ஆனால் 7 கோடி பேருக்கு உதவும் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்.
 
இதனால் மற்ற யாருக்கும் எந்தத் தொல்லையோ, நஷ்டமோ இல்லை என்பதையும் நினைவூட்டுகிறேன். நமது நட்சத்திர வீரர்களுக்கு அவர்களுடைய ஊதியத் தொகையில் எந்த பாதிப்போ, தொலைக்காட்சி வருமானத்திற்கோ, CSK-க்கு இழிவோ (மாறாக, அவர்களும் இதை மனதார ஆதரிப்பார்கள்) எதுவும் கிடையாது.
 
ஒட்டுமொத்த இந்தியாவின், மத்திய அரசின், உலக அரங்கின், நீதியரசர்களின் கவனத்தையும் இந்த ஒரே நாளில் ஈர்க்கலாம்.

Good Friday – a Happy Day!

விடிந்தால் பெரிய வெள்ளி (Good Friday). பெயரிலேயே நல்ல வெள்ளி என்றுதான் இருக்கிறது. ஆனால் பெரும்பாலான கிறிஸ்தவர்கள் இதை ஏதோ துக்க நாள் போல அனுசரிப்பார்கள்.
இது இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்ட நாள். அவர் மரித்து, அடக்கம்பண்ணப்பட்டு, மூன்றாள் நாள் உயிர்த்தெழுந்தார். அதுதான் ஈஸ்டர் (Easter) தினம். இந்த மரணமும், உயிர்த்தெழுதலும்தான் உலகத்தின் பாவங்களைப் போக்கக்கூடிய பரிகாரம் என்பது கிறிஸ்தவர்களின் நம்பிக்கை. இதுதான் கிறிஸ்தவத்தின் அடிப்படையே!
இது நடந்து 2,000 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இதை நம்பி, ஏற்றுக்கொள்பவர்கள்தான் கிறிஸ்தவர்கள். இதுதான் நமக்கு மீட்பைக் கொண்டுவருகிறதென நம்பும் கிறிஸ்தவர்கள் இதை விடுதலை நாளாக, மகிழ்வுடன் கொண்டாடவல்லவா வேண்டும்! ஏன் துக்க நாளாக அனுஷ்டிக்கிறார்கள் என்பது எனக்கு விளங்காத ஒன்று.
சிறுவயதில் இந்தப் பெரிய வெள்ளி வந்தாலே எனக்கெல்லாம் வெறுப்பாய் இருக்கும். அன்று வீட்டில் கஞ்சியும், பாசிப்பயிறும்தான் உணவு. ஏனென்று கேட்டால் இயேசு இறந்த நாள், அதனால் துக்கம் என்பார் என் அம்மா. அவர் உயிர்த்தெழுந்து, இன்றும் நம்மோடு இருக்கிற உயிருள்ள தெய்வம் என்று நீங்கள்தானே சொன்னீர்கள் என்று கேட்பேன். அடிவிழும்.. அதிகப்பிரசங்கி என்று!
இது மட்டுமல்ல.. பலர் ஈஸ்டருக்கு முன் 40 நாட்கள் மாமிச உணவு சாப்பிட மாட்டார்கள், பெண்கள் பூ வைக்க மாட்டார்கள், பட்டு உடுத்த மாட்டார்கள், வெள்ளிக்கிழமை அன்று பாரம்பரிய ஆலயங்களில் கருப்பு துணிகள் தொங்கவிடப்பட்டிருக்கும், ஒப்பாரி மட்டும்தான் இருக்காது.. மற்றபடி துக்க வீடு போல இருக்கும்.
என்னுடைய பாவங்களுக்காக இயேசு மரித்தார், அதனால் நான் மீட்கப்பட்டேன் என்று நம்புகிற யாரும், இது எனக்குக் கிடைத்த வெகுமதி என்று புரிந்துகொண்ட யாரும் இப்படி முதிர்ச்சியற்றக் காரியங்களில் ஈடுபடமாட்டார்கள். மாறாக மகிழ்ந்துக் கொண்டாடுவார்கள்.
நம்முடைய துக்கத்தையும், பச்சதாபத்தையும் எதிர்பார்த்தா கர்த்தர் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்? அவர் எல்லாவற்றையும் செய்து முடித்துவிட்டார். அவர் எதற்காக மரித்தாரோ அதை நினைவுகூர்ந்து அவரை மகிமைப்படுத்துவதுதானே கிறிஸ்தவரின் கடமை? இழந்தவர்க்குதானே துக்கம், பெற்றவர்க்கு இல்லையே!
நான் பெற்றவன்.. இலவசமாய் பெற்றவன். அதை நினைவுகூர்ந்து மகிழ்ந்து ஒவ்வொரு நாளையும் கொண்டாடுகிறேன்.. பெரிய வெள்ளியை அதிகமாகக் கொண்டாடுகிறேன்.
என் வீட்டில் நாளை பிரியாணி! வருபவர் வரலாம்! Happy Good Friday!

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑